ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΠΕΙΡΑΪΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΤΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ - 1930 - (ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ)

"Πειραϊκές ιστορίες του Μεσοπολέμου"

Νέα Υόρκη - Πασαλιμάνι. Το Επικό ταξίδι της "Χαράς"



Του Στέφανου Μίλεση

Ο Σάββας Γεωργίου ήταν ο πρώτος σύγχρονος Έλληνας που με αφετηρία την Νέα Υόρκη πέρασε τον Ατλαντικό και την Μεσόγειο το 1956 με ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος -το Χαρά- 8,5 μέτρων, χωρίς μηχανή, ούτε καν βοηθητική εξωλέμβια για είσοδο και έξοδο από τα λιμάνι, χωρίς τα σύγχρονα μηχανήματα πλοήγησης που υπάρχουν σήμερα (GPS, δορυφορικά, κινητά, ραντάρ), παρά μόνο την χρήση εξάντα και των αστεριών και του ανέμου, με μοναδικό πλήρωμα την Αμερικανίδα σύζυγό του Σού (η οποία  όταν ξεκίνησαν ελάχιστα γνώριζε από ιστιοπλοΐα) έφτασε στο Πασαλιμάνι στον Πειραιά.

Ένα χρόνο αργότερα το 1957 εξέδωσε ένα συναρπαστικό βιβλίο (Το ταξίδι της Χαράς) στο οποίο ξεδιπλώνονται οι λεπτομέρειες του μοναδικού για την εποχή εκείνη άθλου. Οι θύελλες, τα μπουρίνια, τα πελώρια κύματα, οι απελπιστικές μπουνάτσες,  τα ύπουλα ρεύματα, ξεδιπλώνονται μπροστά μας σαν να τα ζούμε εμείς οι ίδιοι, αλλά και η  μεγαλύτερη ίσως μάχη, η αφόρητη αίσθηση της μοναξιάς, ο σωματικός και ψυχικός κάματος, οι ψυχολογικές μεταπτώσεις από την ατέλειωτη προσπάθεια. Παρότι νικητής στον αγώνα αυτό, ο ίδιος ο Γεωργίου δηλώνει "Δεν νικήσαμε τον ωκεανό, απλά σταθήκαμε τυχεροί".

Ο Άθλος των 6000 ναυτικών μιλίων:

Το σκάφος "Χαρά" όργωσε για πάνω από 6.000 ναυτικά μίλια, δηλαδή έκανε σχεδόν το ένα τρίτο της υδρογείου αν υπολογίσουμε και τις παρεκκλίσεις του σκάφους. Ευθεία γραμμή από: 
Νέα Υόρκη ως τις Αζόρες είναι 2.100 ναυτικά μίλια. 
Από Αζόρες ως το Γιβραλτάρ άλλα 1.150 ν.μ. 
και από το Γιβραλτάρ ως την Ιθάκη (που ήταν το πρώτο ελληνικό έδαφος που προσέγγισε) άλλα 1550 ν.μ. 

Δηλαδή σύνολο 5.000 ν.μ. για ένα σκάφος που θα είχε μηχανή. Με τα πανιά όμως έκανε και άλλα 1.000 ν.μ. παραπάνω για να πετύχει τον επιθυμητό άνεμο.


Διεθνής Αναγνώριση:

 Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Υδρογραφικής Υπηρεσίας των Η.Π.Α. ο Ατλαντικός του καλοκαίρι  του 1956 ήταν ο χειρότερος εκείνης της δεκαετίας με καταγεγραμμένα πολλά ναυάγια και μάλιστα μεγάλων επιβατικών πλοίων γραμμής.
Η "Χαρά" την εποχή εκείνη θεωρήθηκε από τον Διεθνή Ιστιοπλοϊκό κόσμο ως το μικρότερο σκάφος που πέρασε τον Ατλαντικό εκ δυσμών προς Ανατολάς και συνέχισε και στην Μεσόγειο. Επίσης θεωρήθηκε και το πρώτο σκάφος τέτοιας κατασκευής (ξύλινο κολλητό χωρίς στραβά) που πέτυχε ένα τόσο μακρινό ταξίδι.
Τόσο ο Γεωργίου όσο και η Σού έγιναν μέλη του Διεθνούς Ομίλου Ωκεανοπορίας. Η Σού ως 61ος αμερικάνος πολίτης και ο Σάββας Γεωργίου ως ο 1ος Έλληνας. 

Φωτογραφία του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Πειραιώς
Για να γίνει κανείς μέλος αυτού του Ομίλου πρέπει να έχει κάνει περατσάδα χωρίς ενδιάμεσο σταθμό το λιγότερο 1000 ναυτικά μίλια με σκάφος κάτω από  70  πόδια.

Επίσης έγιναν μέλη της οργάνωσης Ωκεανοπόρων που λέγεται Slocum Society. Η οργάνωση αυτή τους πληροφόρησε μάλιστα για ένα γεγονός που μάλλον είναι άγνωστο στην Ελλάδα πως ένας άλλος δαιμόνιος Έλληνας από την Μάνη ο Αραπάκης, πέρασε τον Ειρηνικό ωκεανό αλλά μετά χάθηκε στον Ατλαντικό μαζί με τον σύντροφό του Άγγλο Πλοίαρχο Μπλήθ.



Για τον Γεωργίου η Πανελλήνια Ένωση Πλοιάρχων Ε.Ν. εισηγήθηκε στο Υ.Ε.Ν. να του δοθεί δίπλωμα πλοιάρχου Ε.Ν. και η Βουλή των Ελλήνων ομόφωνα ενέκρινε.

Από την υποδοχή στο Πασαλιμάνι (Φωτο από ithakanews.gr)

Μετά την έκδοση του βιβλίου του ο Γεωργίου τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με ειδικό βραβείο για τον πρώτο διάπλου του Ατλαντικού και της Μεσογείου από Έλληνα.

Ο Δρόμος που άνοιξε το "Χαρά":

Μετά από αυτό το κατόρθωμα το Γεωργίου κι άλλοι Έλληνες μπήκαν στον δρόμο της επιτυχίας. 
Στις 7 Ιουνίου του 1980 ο  Αντώνης Βασιλειάδης ξεκίνησε από το Πλύμουθ της Αγγλίας μόνος σε διαγωνισμό που οργάνωνε η εφημερίδα Observer, με προορισμό το Rhode island των Η.Π.Α.
Στις 27 Νοεμβρίου του 1984 ο  Δημήτρης Τσάλλης με το σκάφος του "Χριστίνα 2" 11.30 μέτρων ξεκινώντας από το Μικρολίμανο έφτασε στην Καραϊβική 5000 ν.μ. μακριά και το 1985 από το νησί Barbados κάνει άλλα 5.000 ν.μ.  επιστροφή.

Η υποδοχή στο Πασαλιμάνι:

"Ότι έγινε στο Πασαλιμάνι ήταν κάτι που όχι μόνο δεν το περιμέναμε αλλά ούτε και να το καταλάβουμε μπορούσαμε η γυναίκα μου κι εγώ. Αρχές και λαός έδειξαν όλο το ενδιαφέρον, τον ενθουσιασμό και την αγάπη τους κατά τρόπο που μόνο οι Έλληνες ξέρουν να δείχνουν.
Ήταν όνειρο. Στο ξενοδοχείο δεν μπορούσαμε να κλείσουμε μάτι, γιατί το κρεβάτι δεν κουνιόταν καθόλου. Ύστερα το τηλέφωνο που χτυπούσε συνεχώς και τον κόσμο  που είχε την καλοσύνη να έρθει να μας δει.  Έπρεπε να φοράω γραβάτα και παπούτσια κι η Σού να είναι ντυμένη ανάλογα.  Κι αυτό μας ενοχλούσε, μιας και συνηθίσαμε επί τρεις μήνες να γυρνάμε ξυπόλυτοι και μισόγυμνοι...."

Σήμερα στην μνήμη του Σάββα Γεωργίου θεσμοθετούνται αγώνες που φέρουν το όνομά του από πολλούς ιστιοπλοϊκούς συλλόγους.


Πηγές:
Βιβλίο "Το ταξίδι της Χαράς" του Σάββα Γεωργίου, εκδόσεις Αθηναϊκό Κέντρο Δημοσιότητας Άσπα Παπαδημητροπούλου (Διαπλέοντας τον Ατλαντικό και την Μεσόγειο)
Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Πειραιώς (φωτογραφίες)
Φωτογραφίες από ithakanews.gr

Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Πατρών (αγώνες στην μνήμη του Σάββα Γεωργίου)

Η παρούσα ανάρτηση είναι πρωτότυπη από το Pireorama και ενδεχομένως να την βρείτε και σε άλλα blogs άνευ αναφοράς του παρόντος ιστολογίου

2 σχόλια:

ElenaG είπε...

κάθε φορα που περνώ μαθαίνω..(και ας μην αφήνω πάντα αναφορά!!!)
Στέφανε ευχαριστώ σε...

Ανώνυμος είπε...

Στην έγχρωμη φωτογραφία του άρθρου σας δεν είναι ο Σάββας Γεωργίου και η Σου αλλά ο Γεώργιος Γκρίτσης και η Άννα-Μαρία Μπίντερμαν, οι οποίοι έχουν κάνει 2 φορές τον γύρω του κόσμου με πανιά με τα σκάφη Ιάσωνας και Καλλίπυγος.

Δημοσίευση σχολίου